HSV Westkapelle  HSV Westkapelle
  • Nu we allemaal weer een beetje in het gewone ritme zitten is het een mooi moment om eens terug te kijken op het WK voor teams, en hoe Westkapelle 2 dat ervaren heeft.

     

  • Consolideren

    Voor de vierde en laatste wedstrijd was zoals gemeld de tactiek messcherp en bikkelhard.
    In deze contreien betekent dat dus klein, heel klein vissen. "Minimal fishing"zou je het kunnen noemen.
    Echter het weer besloot ook een rol te spelen vandaag, vlak voor het begin van de wedstrijd kwam er een onweersbui lang. \
    De regen bleef op een paar spetters na uit, maar de wind draaide in een kwartier tijd van zuidwest 4 naar noordoost , en daarna viel deze weg.

  • Oeps, afstapje..

    De derde wedstrijd werd vol goede moed begonnen.
    Het gehele team dacht dat ze het lek boven hadden, en knoopte vol goede moed dezelfde lijnen als de dag ervoor.

  • Stijgende lijn

    Zo zachtjes aan zit het ritme er al in:
    s'Avonds vissen, daarna wegen en nabespreken, en de volgende en uitgebreide knoop en herstelsessie.
    Zo ook gisteren.Daarna een uitgebreide lunch, gevolgd door tactiekbespreking en een rustmoment.

  • Aftasten

    Op zondag was de officiele trainingsdag.
    s'Morgens om 11:00 de Capains meeting, met daarbij de loting.
    De meeting verliep redelijk strak, en voor alle door ons opgeschreven aandachtspunten was al iets geregeld.
    Ook werd uitgelegd waar de vakken waren, en er bleek dus dat deze een behoorlijk stuk, zo'n 5 km uit elkaar lagen.
    Voor de coach was het dus ondoenlijk om het hele team te ondersteunen.
    Om 17:00 was het aas ophalen, hetgeen keurig per loting uitgedeld werd. En dan vertrek naar de vakken.
    Westkapelle had voor de training gekozen om de beste spion wissel te zetten, zodat deze alles goed kon observeren.
    Zodoende had Jan de taak om kilometers te maken.

  • Wk korpsen Spanje

    Woensdag 2 april begon het dan. Om 4:00 vertrek uit Westkapelle, voor een tripje van 1600km.
    Weliswaar verdeeld over 2 dagen, maar toch een behoorlijke trip.
    Gestopt in Perpignan voor de overnachting, en de volgende weer om 7:00 vertrokken.
    Zodus arriveerden we de andere morgen om half twaalf in Peniscola.
    Mooi hotel, met mooi uitzicht.

  • Weer een geweldige ervaring rijker

     

    Donderdag 19 september zijn we vertrokken naar een Spaanse enclave in Marokko, Melilla.

    Na ongeveer twee uur vliegen waren we aangekomen in Madrid, waar we over moesten stappen op een vele malen kleiner vliegtuigje richting Melilla. Na nog eens twee uur vliegen waren we aangekomen in Melilla, tijdens de landing hadden we al een mooi beeld gekregen, een groot strand midden in de haven, dit strand werd verdeeld in drie vakken, door lange strekdammen. Tijdens de landing was ook goed de grens te zien, een zwaar beveiligde grens met een zes meter hoog hek wat Spanje met Marokko scheid. Eenmaal geland was het twee keer knipperen en je was weer al buiten, vervolgens werd er een taxi geregeld, doordat er een Italiaan tegelijk met ons was meegevlogen konden we de hengel kokers in de Italiaanse bus doen. Aangekomen bij het hotel was onze indruk heel goed, alles zag er heel erg verzorgd uit, netjes en schoon. Dat bleek ook wel op de kamer, heel netjes met airco, en groot genoeg om met het hele team te knopen.

     

    Vrijdag morgen zijn we gelijk vertrokken naar het water, waar we de lijnen gingen nat maken, al snel kwamen de eerste vissen binnen, veelal kleine vissen, maar in behoorlijk aantal. Dit omdat het tot een meter of 100 knie diep water was. Op afstand lagen er boeien waardoor er geen grote afstanden overbrugd konden worden. Na ongeveer anderhalf uur zijn we vertrokken naar een andere plek, een stukje lopen naar wat dieper water. Toen we aankwamen waren er honderden dan niet duizenden vorkstaartjes, ook wel bekend als palometa aan het azen, maar deze waren te klein om mee te kunnen tellen tijdens de wedstrijd. Al snel kwamen er wat grotere vissen binnen, Lennard ving al vlug een mooie dorade, en niet veel later begonnen Kristiaan en Joeri harders te vangen. Als klap op de vuurpijl ving Kristiaan een hele mooie harder. Hierna hebben we maar besloten om te stoppen omdat we wel genoeg wisten.

     

    Zaterdag weer een mooie dag, de Kroatische coach was zo vriendelijk om ons naar het verste parcours te brengen, eenmaal aangekomen werden de verbouwde lijnen weer het water in gelaten, als snel kwamen er mooie dorades binnen en een aantal mormora’s veelal van klein formaat, zoals op de foto te zien is. Na een tijdje pakte ik ook mijn eerste mooie vis in Spanje een mooie dorade, en tot mijn grote verbazing ving ik er ongeveer 4 achter elkaar. We waren aan het indraaien om te stoppen, toen Kristiaan vrij moeizaam aan het draaien was. Na een leuke sport in de branding te hebben gehad wist Kristiaan twee mooie harders op de kant te slepen. Wat ons weer hoop gaf dat dit weleens een voordeel zou kunnen zijn, mooie harders vangen op afstand. Frank voegde zich deze avond ook bij de club, en wisselden vele ideeën uit en hoe wij er over dachten. We kregen te horen dat de officiële opening pas om maandag zou zijn. Dus zondag een hele dag om te knopen en te vissen.

     

    Op zondag zijn we weer naar het 2e stuk geweest, tussen de strekdammen in. Om hier te proberen leuke vis op afstand te vangen. Want dat zou in ons voordeel zijn als we op afstand goed vis zouden kunnen vangen. Al snel bleek dat er op afstand veel vis te vangen was, dit waren dan wel niet harders, maar een ander soort vis die geen van ons kende, maar wel boven de maat, dus dit zou gunstig zijn. Die avond geknoopt en tips gekregen van Frank, want die heeft inmiddels de meeste kennis van zulke visserij.

     

    Maandag begonnen met de officiële training. Hier bleek al snel dat de Spanjaarden geen zin hadden om zich te bewijzen, er werd soms gewoon alleen met lood in gegooid om niets te verhullen. Toch vingen zij hun visje ook, maar wat bleek nu, bij de weging waren er zo goed als geen vissen aangeboden ter weging. Ze hadden dus de vis gewoon terug gegooid zodat niemand dacht dat ze goed vis gevangen hadden. Bij Nederland ving iedereen leuk vis, en als klap op de vuurpijl kreeg ik het voor elkaar om aan twee haken drie vissen te vangen, er was een Leerfish zo gul geweest om een klein visje wat al in mijn aas gebeten had te verschalken.

     

     

    Dinsdag was de eerste wedstrijd, iedereen was een vak opgeschoven ten opzichte van de dag ervoor.

    Iedereen wist zoals met de training zijn visje wel te vangen, maar tot onze verbazing kwamen er ongeveer een uur voor tijd harders op de kant, de ene na de andere. Hier waren de meeste niet op voorbereid, toch kon er overal wel een harder gevangen worden door ons. Na afloop waren we wel tot de conclusie gekomen dat we niet zo lekker gevist hadden, dus onze verwachting was ongeveer een 5e plaats met het team, dus allemaal een beetje hangende kopjes, de enige remedie was om verstand op 0 en gewoon weer door gaan met knopen, en wachten op Henri en Frank met de verlossende uitslag. Na alles afgespoeld te hebben in het Bad, konden we weer gaan knopen. Toen Henri en Frank zoals gewoonlijk weer met hun “pokerface” op de kamer in liepen was de spanning te snijden. Ze hadden gelukkig geen slecht nieuws, alles was goed gevallen, en we kwamen op een derde plek terecht, veel beter als ons vermoeden. Als de lijntjes weer op orde waren en alles ingepakt deden we nog een “sapje” om vervolgens lekker te gaan slapen.

     

    Woensdag weer met goede moed en de aangepaste onderlijnen naar het strijd toneel. Door het harde werk van Frank de vorige dag kon Joeri vol trots zijn onderlijnen doos openen en het klosje pakken met de tekst: “Frank de herder”. Dit specifieke lijntje was bedoeld om harders te vangen op 80 a 90 meter, dit was een normale drie haaks onderlijn met haaklijntjes van plus minus 50 a 60 cm, hieraan was een drijvertje bevestigd. Over bijna het hele parcours was er een zandbank aanwezig, deze lag op ongeveer 20meter, hier moest net achter gevist worden met korte zijlijntjes met een drijvertje. Dus vandaag met goede moed op de harders, er werden nu vrijwel over het gehele parcours harders gevangen, behalve in vak A dit was het enige vak aan de andere kant van een strekdam. Ik had een stek in vak E gelood, een moeilijk vak waar het proberen was om harders te vangen want veel meer zat er niet. Na twee uur liep ik al dik achter de feiten aan waar de rest allemaal goed ging, iedereen ving wel een bovenmaatse vis, waar ik met een paar kleine achter bleef. Totdat mijn buurman op 20 meter harders ging vangen, hij had er al snel twee op de kant liggen. Henri kwam en gaf de bevestiging dat de harders net achter de bankjes gevangen moesten worden, dit een uur volgehouden zonder succes. Totdat ik een zandbank zag verschijnen wat binnen werp bereik lag, dus met een harde zwiep het lood naar de plek gestuurd, en daar zaten ze wel, gelijk beet, deze verspeelde ik helaas. Snel weer mijn lijn beazen want ik had nog geen reserve lijn, weer in gooien na een minuut een mooie beet, deze hing er aan. Met nog een half uur te gaan kwam ik weer op dreef. Aan het eind van de wedstrijd bleek dat iedereen lekker gevist had, we hadden een heel goed gevoel er over. Dus weer het zelfde ritueel, schoonmaken en weer gaan knopen. Ook deze keer kwam het “duo pokerface” binnen, met het nieuws dat we opnieuw derde waren geworden, maar deze keer op een paar gram te weinig, anders was er zelfs een 1e plek behaald.

     

    Donderdag weer een mooie dag, iedereen was er klaar voor op een revanche van de dag ervoor, die bitter zoet was, probeerden we vandaag een lekkere wedstrijd te vissen. Al snel kwam er overal vis op de kant, maar bij ons alleen niet, wat wel jammer was. Maar deze dag lukte niets, we verspeelden harders, kregen geen beet, en verloren zelfs een vak op twee gram, al met al was dit echt een domper, waar door we een flinke deuk opliepen en voorlopig op een 4e plaats met het team zouden staan waardoor alleen het brons nog in zicht was. De spanning en gedrevenheid waren te voelen in de kamer, iedereen was stil en er werd heel druk geknoopt. We wilden en moesten knallen op de laatste dag. Dus gingen er vol voor, knopen totdat er geen nylon meer gezien kon worden. We waren er helemaal klaar voor, de tactiek was om nog dunner te vissen, want we dachten dat de vis wat schuwer geworden was.

     

    Vrijdag moest en zou het gebeuren, we waren allemaal gedreven en gespannen, vol met gezonde spanning. De waslijntjes hingen vol met onderlijnen, het strand was gelezen, laat de wedstrijd maar beginnen. Het start schot was gegeven, en er kon gevist worden, mijn tactiek was om actief te vissen, en dat wierp zijn vruchten af, tijdens de eerste keer slepen klapte er al een mooie dorade op, een goed begin is het halve werk. Na anderhalf uur was de vis kort verdwenen en moest er verder gevist worden, ook weer met zo dun mogelijke lijn. Voor de zekerheid had ik aan het water nog een drijver aan de bovenste haak gedaan voor het geval er een verdwaalde harder zwemt. Henri kwam langs en zei dat hij er een hard hoofd in had, niemand kon meekomen in zijn vak, we liepen achter de feiten aan, op dat moment kwam Frank van vak A terug met het nieuws dat Joeri goed vis ving, dus het was misschien nog mogelijk. De eerste keer dat ik de lijn van ver aan het indraaien was zat er al een harder aan, het ging dus lekker, na een half uurtje was Henri weer terug en zei dat het nog steeds niet lukte, op dat zelfde moment kon ik Lennard in het vak naast me een mooie vis zien drillen, HARDER! Dat ging goed, drie vakken waar we weer aardig meededen. Het was weer allemaal mogelijk. Na afloop van de wedstrijd, wist niemand hoe het gegaan was, iedereen zou goed kunnen zijn maar ook slecht, het kon alle kanten op, het enige dat we wisten was dat als we eerste of tweede zouden worden we het brons binnen hadden. Iedereen lag zwaar vermoeid te wachten op de bus te wachten terug naar het hotel. We hadden alles gegeven dat konden we zeker zeggen. In het hotel aangekomen gingen we alles opruimen en schoonmaken, want morgen zouden we nog voor ons zelf gaan vissen, lekker ontspannen. De spanning was echt te snijden in de kamer, we hoorden sommigen van de kleinere jeugd al schreeuwen, zij wisten het al, nu wij nog, Lennard hing uit het raam, te hopen dat hij Henri en Frank aan zou zien komen lopen. Even later kwamen Henri en Frank de kamer in met de wel bekende “pokerface” we wisten nog niks. De melding was, ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen, Engeland is eerste, en op de tweede plek zit…. NEDERLAND! Voor ons was gelijk duidelijk dat we de bronze medaille binnen hadden. Er werden behoorlijk wat kreten gelaten, voor de meesten was de eerste wereldplak een feit. Iedereen was opgelucht, door al die inspanningen een mooie derde plaats behaald, iedereen was tevreden. Die zelfde avond was de prijsuitreiking, iedereen was opgetogen. Na een gezellige avond nog even Melilla zelf in gegaan, om nog een beetje “cultuur te snuiven”, maar na een paar sapjes eiste het WK dan toch zijn tol, iedereen was uitgeput, lekker het bed in en morgen nog even lekker gaan vissen.

     

    Zaterdag zijn we naar een haven pier gegaan om het aas op te maken. We stonden al snel in de belangstelling met zijn allen in een oranje shirtje. En al die hyper moderne “machines” en “cañas” we vingen hier mooie dorades en sargo’s, met af en toe een paar boga’s tussendoor. Er kwam een local met een oud groenten tasje aangelopen met het woord: “Frito!” na even denken wisten we dat hij de visjes wilden om te eten, de man helemaal blij met zijn vis, bijna een zak vol. We hadden de grootste lol met het binnen halen van vissen en zo hard mogelijk “Frito!” te roepen. De man was zo blij dat hij de wormen al voor ons aan de aas priem deed. Na ook hier een tijdje gevist te hebben zat het er dan toch echt op, alles opruimen en terug naar het hotel. Smiddags werd alles afgespoeld en opgeruimd, tassen inpakken en het laatste sapje in Melilla nuttigen.

     

    Zondag zat het avontuur er op en werd er terug naar Nederland gevlogen, moe maar voldaan gingen we naar huis!

     

    Ik zou nog graag SPRO sportsprofessionals willen bedanken voor het beschikbaar stellen van spullen, natuurlijk ook de coaches Henri en Frank voor al de moeite die ze er in gestoken hebben, de rest van het team voor hun inzet en natuurlijk al de mensen die motiverende berichtjes/ mailtjes hebben gestuurd!

     

    Groeten,

    Kees

     

     

       

     

     

  • Laatste update WK junioren

    Zoals beloofd nog een laatste bericht van Mellilla van het SPRO/Sportvisserij Nederland team kustvissen junioren. Want de bevestiging van wat wij zelf al berekend hadden kwam rond 19.00 uur, vlak voor de prijsuitreiking en het sluitingsbanket.

  • Dik verdiend BRONS !!!!!!!!

    Het is ons toch nog gelukt! Na een ongelofelijk harde strijd hebben we toch nog een podiumplaats gepakt. Het is de derde plaats geworden en het SPRO/Sportvisserij Nederland team is er erg blij mee. Meer hadden we met deze relatief jonge en onervaren ploeg niet kunnen behalen. Wereldkampioen Engeland had bijvoorbeeld vijf gelouterde junioren bij zich, die al eerder medailles gepakt hebben bij de jeugd onder de zestien jaar. Die hebben wij niet en onze jongens kunnen pas later wk-ervaring opdoen. En Spanje als thuisland had toch wel het nodige voordeel deze keer. Maar met zoveel ervaring binnen de juniorencoaching is er best wel een oplossing te vinden om toch te presteren. Opnieuw een medaille in de zuidelijke streken, na brons in Italië (2011), goud in Montenegro (2012) nu wéér een bewijs dat de Nederlandse junioren kustvissen wél presteren buitenshuis. Geen euforie daarover, maar we maken het toch wel waar!

    Vandaag opnieuw een moeilijke wedstrijd. Te rustig weer, 30 graden warm en geen branding. Voor ons niet zo gunstig, maar met de ervaring, die we gisteren hadden opgedaan, hebben we de lijnen opnieuw aangepast: met o.a. nog dunnere zijlijnen ( GAMAKATSU fluo-carbon 14 00/0), GAMAKATSU F31 en F314 en de SPRO Tidalwave met speciale wedstrijdtop als superhengel werden de beste mogelijke materialen ingezet. Iedereen stond echt op scherp en had een tweeledig doel : buurman Frankrijk achter ons houden en Kroatië met twee wedstrijdpunten verslaan. Dat is met glans gelukt. Joeri en Kees wonnen beiden hun vak en Lennard en Kristiaan werden derde in hun vak. Onze afvaller was Pim met een 4e sectorplaats, wat helemaal niet zo slecht was. De vangst bestond voornamelijk uit harders, mormora’s, sargo’s en een enkele dorade.

    Na de weging ging de computer echter stuk, waardoor we verder geen uitslagen kunnen geven. Maar de landenklassementen hebben we op basis van de gevangen wedstrijdpunten zelf uitgerekend en daar kan bijna geen fout inzitten ……………. Morgen volgt met een kort verslag van de prijsuitreiking en enkele foto’s van het team de plaatsen van onze jongens individueel!

      

    Vandaag:                                                                                                         Totaal:                                

    1. Engeland                                                                                                     1. Engeland           9 pnt.

    2. Nederland                                                                                                     2. Spanje                9 pnt.

    3. Spanje                                                                                                          3. Nederland 13 pnt.

    4. Kroatië                                                                                                         4. Kroatië       14 pnt.

    5. Frankrijk                                                                                                      5. Frankrijk    17 pnt.

    6. Italië                                                                                                             6. Italië          22 pnt.

    7. Portugal                                                                                                      7. Portugal   28 pnt.                                                                                                                                                                                 

    Bij dezen willen wij alvast onze grote dank uitbrengen aan Sportvisserij Nederland en SPRO Sports Professionals voor het mogelijk maken van onze “bronzen expeditie”

    Op de foto’s de teamleden van het BRONZEN SPRO/Sportvisserij Nederland Team.

    Foto 201 Pim Fase

    Foto 202 Lennard Noorthoek

    Foto 206 Kees Gillissen

    Foto 210 Joeri Minderhoud

    Foto 214 Kristiaan Minderhoud

    Namens het SPRO/Sportvisserij Nederland team,

    Frank en Henri

  • Flinke draai om de oren gehad

     In de derde wedstrijd is ons plannetje niet uitgekomen. De bedoeling was om zowel Kroatië als Engeland voor te blijven, maar dat is op een grote teleurstelling uitgelopen. Engeland won vandaag zelfs voor Frankrijk en Kroatië. En omdat Spanje, dat ook een mindere dag had, vlak voor ons vierde eindigde, moesten wij het met een schamele vijfde plaats doen. Geen goede uitslag en we moeten eerlijk zijn, we stonden tussen de Fransen en de Engelsen in ………… Niets lukte! Harders losten, we vonden de juiste spots niet en bij de weging verloren we bijvoorbeeld een vak met 2 gram! Het SPRO/Sportvisserij Nederland team keerde dan ook teleurgesteld terug naar het hotel. Toch zijn er nog mogelijkheden. De gouden en zilveren plak zijn nu buiten bereik, maar voor het brons komen nog drie landen in aanmerking: Kroatië met 10 punten, Nederland met 11 punten en Frankrijk met 12 punten. Morgen moeten we twee plaatsen vóór Kroatië vissen en Frankrijk achter ons houden. Als wij tweede worden mag Kroatië zelfs net achter ons derde worden, vanwege het vele gewicht aan vis dat wij meer hebben gevangen dan hen. Het kan dus nog spannend worden!

    Dan onze uitslagen van vandaag. Kristiaan werd keurig tweede in zijn vak met maar 50 gram achterstand op vakwinnaarEngeland, Pim verloor met 2 gram van een Spanjaard en werd vierde in zijn vak evenals Joeri en Lennard. Bij deze laatste twee jongens waren de verschillen wat groter. Er is dan ook vandaag niet zo veel gevangen en dat bleek een nadeel voor ons. Het getij is steeds trager aan het worden en er komt niet zoveel vis meer naar het strand. En de vis , die bijlustig was, moest je zoeken. Onze “verre worp” was niet nodig en dat gaf landen als Frankrijk en Kroatië mogelijkheden. Wij hopen, dat de vis morgen weer wat meer op afstand blijft, want dan kunnen we de laatste strohalm grijpen om toch de bronzen medaille mee naar Nederland te brengen! Individueel is op dit moment Kristiaan onze beste Nederlander.

    Morgen rond 19.00 uur zal de voorlopige uitslag wel bekend zijn. We hopen toch nog goed nieuws te brengen!!!!!!!!!

    Op de foto’s vandaag:

    Foto 183 Wat een rustige zee ……… misschien té stil ?

    Foto 185 Pim had het warm

    Foto 192 Lennard met een dorade

    Foto 194 Joeri zoekt geconcentreerd naar een visje

    Uitslag vandaag:                                                                           Uitslag na drie wedstrijden:

    1. Engeland                                                                                     1. Spanje 6 pnt.

    2. Frankrijk                                                                                      2. Engeland8 pnt.

    3. Kroatië                                                                                         3. Kroatië 10 pnt.

    4. Spanje                                                                                          4. Nederland    11 pnt.

    5. Nederland                                                                                     5. Frankrijk12 pnt.

    6. Italië                                                                                             6. Italië 16 pnt.

    7. Portugal                                                                                       7. Portugal 21 pnt.

    Groeten namens het SPRO/Sportvisserij Nederland team,

    Frank en Henri

     

     

  • It’s not over till the fat lady sings ……….

    Een Engels gezegde wat aangeeft dat we dit wereldkampioenschap tot het laatst ons best moeten doen! Het SPRO/Sportvisserij Nederland team werd op een “lullige” manier opnieuw derde, want met één vis meer in één enkel vak hadden we vandaag zelfs gewonnen.

  • Junioren starten met derde plaats

    Zoals we gisteren hadden voorspeld gaat dit een taai wereldkampioenschap worden. Allemaal sterke landen en iedereen kan winnen en op de laatste plaats eindigen. Vandaag op de eerste wedstrijddag was het dan ook erg spannend, op de winnaar na ……….Spanje!

  • Verslag officiële training en opening WK kustvissen junioren

    Omdat het programma aangepast werd heeft het Spro/Sportvisserij Nederland junioren team een drukke dag gehad. Met eerst de officiële training en in de avonduren nog de opening van het Wereldkampioenschap was er nog weinig tijd voor andere zaken, zoals lijnen knopen. Maar we denken te weten hoe we de eerste wedstrijd (dinsdag) moeten aanpakken. In die laatste training hebben we nog van alles uitgeprobeerd en besloten om te starten met de SPRO Tidal Wave met aangepaste top op zo’n 40 meter om dorades, mormora’s en sargo’s te vangen. Naarmate de wedstrijd vordert stappen we over op de beproefde harderlijnen op grotere afstand om zo voldoende gewicht op de weegschaal te krijgen. Voor zover de plannen! Op de officiële training ging het ons niet slecht af. Achter Frankrijk werden we tweede vóór Engeland en Italië Engeland. Daarna volgden Portugal en Kroatië. Spanje heeft vandaag eigenlijk niet gevist! Een beetje rondhangen en pizza eten was het enige levensteken op hun sectorplaatsen. Het eten was tijdens de wedstrijd superieur: een heerlijke warme pizza op locatie gebracht per persoon, fruit en blikjes cola, naast het al verstrekte water was voor de jongens en begeleiding een voedzame lunch. Dat gaf weer voldoende energie om het laatste uur van de wedstrijd in te gaan. Daarin kwamen de harders toch weer in beeld. Joeri pakte er zelfs vier en won daarmee niet alleen zijn sector met glans, maar werd ook individueel eerste op deze dag. Kees viste de hele wedstrijd constant met enkele hele mooie vissen erbij, waardoor óók hij zij sector won en achter Kees op de tweede plaats eindigde. Kristiaan en Pim werden derde in hun vak( 13e en 14e totaal), Lennard had vandaag een mindere dag en werd laatste in zijn vak.

    In de avonduren werden de gebruikelijke ceremoniën afgewerkt met de nodige speeches en plechtige handelingen, zoals het spelen van de volksliederen en het hijsen van de vlaggen. Dat hoort er nu eenmaal bij, maar bij menige deelnemer was de wedstrijdspanning op het gezicht af te lezen. Na de verplichtingen vroeg naar bed en dromen van goede resultaten. Laat de wedstrijden maar beginnen……………. Jammer is het wel, dat er bij het kustvissen niet meer landen meedoen. Alleen landen, die er wat kunnen behalen zijn aanwezig en de “aanhangwagens”, die je bij senioren en zoetwater aantreft, laten vanwege kostenplaatjes en niet voldoende sterke vissers zo’n leuk toernooi aan zich voorbij gaan! Wij mogen daarom blij zijn, dat we met Sportvisserij Nederland als landelijke federatie en SPRO Sports Professionals als geweldige partner, elk jaar mee kunnen doen op het hoogste niveau. Onze jongeren kunnen op deze manier gemakkelijk doorstromen naar de senioren. En mochten zij dan uitgezonden worden, dan hebben ze al een vracht aan buitenlandse ervaring. Toch zeker in de zuidelijke landen, waar de junioren kust wereldkampioenschappen bijna elk jaar worden gehouden.

    Op de foto’s vandaag:

    Foto 109 Het strand bij het starten van de wedstrijd

    Foto 117 Kees met een mooie buit      

     

    Foto 124 Kristiaan in actie

    Foto 127 Joeri met een mormora en een harder

    Foto 131 De officiële foto!

    Groeten namens het SPRO/Sportvisserij Nederland team,

    Frank en Henri

     

     

       

  •  

     

    Eerste dag vrije training op WK Jeugd

    Na een voorspoedig verlopen reis naar Mellilla, een Spaanse enclave, zijn de junioren van het SPRO/Sportvisserij Nederland team voortvarend aan de slag gegaan. De stranden waar we op vissen liggen redelijk dichtbij het hotel. Te voet werd de eerste dag de weg afgelegd. Met het warme weer van rond de dertig graden toch nog best een aardige tippel. Prachtige schone stranden overigens, waar het voor toeristen uitstekend vertoeven is. Alleen het seizoen is nu over en het strand is nu aan de vissers.Bijna alle teams zijn intussen aangekomen en zijn bezig met de training en om eerlijk te zijn het valt nog niet mee om vis te vangen. Toch zijn we er in geslaagd om allemaal een redelijk aantal vissen te vangen. Maar omdat we op gewicht vissen moet je de grote exemplaren weten te pakken. In het begin op het eerste strand, waar we geweest zijn werd voornamelijk te kleine vis gevangen. Een enkele maatse sargo of zeebaarsje wisten we wel te onttrekken aan de zee. Op het tweede strand, weer wat verder lopen, zijn we naast de Kroaten gaan staan. Ook die vingen alleen maar kleine vis. Tot onze grote verbazing kwamen er bij ons toch mooie vissen uit. Joeri en Kristiaan vingen allebei een harder, Lennard een behoorlijke dorade en  Kees een maatse “vorkstaartvis”. Vissen die we liever volgende week willen vangen, maar we weten nu wel hoe ze te vangen …………… Pim ving voorlopig alleen nog maar kleine vis, maar morgen kan dat weer helemaal veranderen! Het hotel waar we verblijven is overigens super! Grote kamers met alle luxe, die je maar kunt bedenken. Ook het eten is voortreffelijk dus er is voorlopig niets om over te klagen. Morgen een nieuw verslag van de tweede vrije training.

     

    Mooie harders op tweede vrije training wk junioren kustvissen

     

    Op de tweede dag van de vrije trainingen zijn we met het Spro/Sportvisserij Nederland team naar het verst mogelijke strand gegaan, bijna tegen de grens met Marokko. Dat konden we niet meer te voet bereiken, maar de Kroatische coach was zo vriendelijk om ons weg te brengen en weer op te halen. Dit strand moesten we uittrainen, want hier worden zeker twee wedstrijden gevist. Tijdens het WK mogen we gebruik maken van de bus van de organisatie. Ook dit strand zag er weer schitterend uit, maar de visserij bleek heel anders. Nu werden de vissen in het begin vooral gevangen op zo’n dertig meter van het strand. En de gevangen vissen waren prachtige dorades. Niet veel, maar iedereen ving zijn vissen. Lange lijnen met dunne zijlijnen deden het erg goed. De Tidel Wave 4.50 m. van Spro met speciaal ingebouwde dunne top bleek de super hengel om vis te vangen. Elke beet komt erg goed door en laat de vis niet afschrikken bij een aanbeet. Pas later op de dag kwamen onze favoriete vissen, de harders, weer in beeld. Die moesten toch weer van ver gehaald worden, maar dat is voor onze jongens geen probleem. Kristiaan pakte er bijvoorbeeld nog twee in één draai voor we op gingen ruimen. Wij hopen dat de visserij zo blijft, want dan hebben we zeker wel weer kansen op een goed resultaat.

     

    Het programma is overigens veranderd: De officiële opening vindt niet op zondag plaats, maar op maandagavond omdat het gemeentebestuur geen toestemming gaf voor de ceremonie in het centrum van Mellilla. Dat wordt dus een drukke dag! Zondag is wel de captainsmeeting ……… Het team gaat dan nog maar een keertje extra trainen.

     

    Derde trainingsdag junioren kustvissen

     

    De zondag is voor ons een relaxte dag geworden. Omdat de officiële opening is uitgesteld naar maandagavond, kon het SPRO/Sportvisserij Nederland team nog een extra dag gaan trainen. Alleen coach Henri had verplichtingen op de captainsmeeting. Op deze vergadering wordt onder andere de loting voor alle dagen verricht en het reglement definitief vastgesteld. Ook werden nog diverse tijden van programmaonderdelen veranderd. We zitten tenslotte in Spanje, waar nogal eens geïmproviseerd wordt …………….. Ook aan de visomstandig- heden voor de deelnemers wordt gedacht. Vanwege te warmte krijgt elke deelnemer anderhalve liter water extra mee en de lunch wordt vanwege de hoge temperatuur om 12.00 uur gekoeld ter plaatse gebracht. Bij de loting hebben we voornamelijk lage nummers in de vakken geloot. Of dat goed gaat uitpakken weten we nog niet. Het parcours wordt dagelijks verschoven door de organisatie. Het slechte stuk met stenen is weggelaten. Alleen op de officiële training staan we op de hoogste vakplaats met Pim Fase op het allerlaatste nummer. Maar zo’n nummer heb je liever in een wedstrijd! Op ons WK is alleen Chris Clarke als FIPS-gedelegeerde aanwezig, want José Ramon Aldanondo, die altijd op de jeugd wk’s aanwezig is, is ernstig ziek. Zoals al eerder gezegd hebben de jongens onder leiding van assistent-coach Frank Peene het overgebleven aas op gemaakt op het alweer warme strand. Het team ging nu weer te voet naar een dichterbij gelegen stuk van het parcours. Verrassend genoeg moest bijna alle maatse vis weer van ver gehaald worden. Geen harders , maar mormora’s en een enkele sargo. Het is dichtbij vergeven van de kleine vis, maar deze visjes gaan maar één pnt opleveren en dat schiet niet op. We zijn echt benieuwd hoe we ons kunnen meten met de zuidelijke landen. Weten we voldoende, of schuilt er ergens nog een addertje onder het gras?

     

     

    Namens het SPRO/Sportvisserij Nederland team,

     

    Frank en Henri

     

     

     

      

     

      

     

     

     

     

     

  • Voorbereidingen WK Junioren in Melilla

     

     

    Donderdag wordt er koers gezet naar het Wereldkampioenschap kustvissen voor junioren onder 21 jaar. Ditmaal wordt er een Spaanse enclave in Marokko aangedaan, genaamd Melilla. Het WK team wordt vertegenwoordigd door maar liefst drie leden van HSV Westkapelle, namelijk Joeri Minderhoud, Kristiaan Minderhoud en Kees Gillissen.

     

    Na vele vergaderingen, knoopavonden/middagen en lood smelten is het WK dan toch bijna aangebroken. Het team wordt gesponsord door SPRO sports professionals, waarbij de dank weer groot is voor het grote aantal materialen wat we weer verkregen hebben, daarbij kwam nog dat er een heel kleding pakket is verkregen waardoor we op het WK weer allemaal “strak in pak” lopen. Alsof dit alles nog niet genoeg was krijgt het hele team de nieuwe SPRO tidalwave in bruikleen mee, om deze met de ultra gevoelige top toe te voegen aan het al reeds uitgebreide hengel pakket.

     

     

    Donderdag morgen wordt er vertrokken naar Brussel waar we op het vliegtuig stappen naar Madrid, waar de tussen stop gemaakt wordt om vervolgens op het vliegtuig naar Melilla te stappen. De plannen zijn nu dat er vrijdag gelijk gevist gaat worden om alle tactieken die bepaalt zijn te gaan gebruiken, er wordt telkens op het zelfde stuk gevist, dit omdat er in Melilla te weinig ruimte is om meerdere parcoursen te maken, dus is er gekozen om op hetzelfde traject te vissen. 

     

    Aan de Voorbereidingen en instelling zal het in ieder geval niet liggen. Er zal echter weinig tijd zijn om stukjes te schrijven dus daarvoor zal er op de site van Sportvisserij Nederland gekeken kunnen worden, Henri gaat proberen om dit elke dag te realiseren.

     

    Groeten,

    Joeri, Kristiaan en Kees

  • Bij deze de film van het WK Portugal!

  • Voorbereidingen WK Portugal

    Na de winst op het Nederlands Kampioenschap Kustvissen is team Nightwish al geruime tijd bezig met zowel de materiële als de psychologische voorbereidingen voor het Wereld Kampioenschap Kustvissen in Portugal. Na diverse contacten wilde FNE-trading graag een bijdrage leveren in de vorm van sterke, bijna onzichtbare lijnen en kleding. Na het doorspitten van de digitale catalogus kwamen er diverse lijnen naar voren die wij graag wilden gebruiken. Met name de sterke fluorocarbon lijnen voor zijlijnen bevielen ons enorm. Na de eerste bestelling werd ook al gauw een tweede ronde besteld. Nu zijn nagenoeg alle spoelen voorzien van AWA-SHIMA lijn.

    Tijdens de diverse bijeenkomsten zijn verschillende insinders geïnformeerd en is de informatie zorgvuldig doorgesproken. Met deze informatie is alles in kaart gebracht wat mee te nemen. Naast de materiële voorbereiding was het ook de noodzaak om de logistieke voorbereidingen in orde te maken. De keuze was al snel gemaakt, we gaan met het vliegtuig. Het nadeel hiervan is dat je beperkt bent in je materialen, groot voordeel is de korte reistijd. Gelukkig wil het belgische team zorg dragen voor enkele materialen en deze meenemen over de weg. Verder gaan we met een taxibus naar Brussel Airport, waar we vervolgens met TAP airways naar Lissabon vliegen, aldaar hebben we een grote bus gehuurd voor de rit van 110 km naar Grandola. De hengels gaan in de zogenaamde Bazooka's, waar we er inmiddels 4 van beschikbaar hebben. De kisten gaan gevuld met allerleihande materiaal mee als basis, verder aangevuld met reiskoffers voor de kleding en toiletartikelen.

    Qua hengels wilde we als team nog een gevoelige hengel. Na veel speurwerk kwamen we uit op de Grauvell Surf VT 450 met een werpgewicht van 200 gram en een schitterende, gevoelige top. Naast deze hengel neemt ieder zijn standaard strandhengels mee. De molens die we allemaal gebruiken zijn Shimano Aero Techniums, zowel de oude als de nieuwe versie, voorzien van voldoende Teflon spoelen.

    Aan de voorbereiding kan het in ieder geval niet liggen. Vanaf 2 mei zullen we proberen elke dag een updat op de site te zetten!

    Groeten,

    Team Nightwish

    Peter Mesie
    Thomas van Sluijs
    Marien Flipse
    Kees Gillissen
    Joël Koppejan
    Bas van Hese